زمان در گذر

زمان‌ها را با اتفاقات و احساساتی که در من ایجاد می‌کنند به یاد می اورم. تو گویی انها به زمانشان اَتَچ شده‌اند. این یعنی:
تمام می‌شود
ترس
ثروت
شادی
غم
خشم
عشق
و…
اجازه می‌دهم زمان با تمام تعلقاتش از من عبور کند،

نه اینکه به انها بچسبم و مدام زمان را سرزنش کنم که چرا می‌گذرد. در زندگی زمینی زمان معنا دارد و زمان کارش گذر است، کسی باید سرزنش شود که متعلقاتش را می‌چسبد و انها را میخواهد از مالکش بگیرد. به اتفاقی، احساسی بچسبم جانِ لحظه حال را از دست می‌دهم. با تو هستم زمان، می‌روی به سلامت ولی متعلقاتت را هم همراه خودت ببر، من انها را زندگی کرده‌ام و دیگر به انها نیازی ندارم.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *