یک تکنیک تنفسی با چاشنی مراقبه

آنقدر زندگی با سرعت بالایی پیش می‌رود که گاهی فکر می‌کنیم برای رسیدن و هم‌قدم شدن با آن چه کاری می‌توانیم انجام دهیم. اصلا کار درستی است که با این طور سرعتی زندگی کنیم؟! به خودمان می‌آییم می‌بینیم ذهنمان حتی در خواب هم در حال پردازش کارهای روزانه است و خواب راحتی نداریم. بازده کار روزانه‌مان پایین آمده و لحظات آرامی هم در طول روز نداریم. یادمان باشد ما انسان هستیم؛ ماشین نیستیم. حالا اگر نخواهیم همگام با این سرعت شویم چه کارهایی می‎‌توانیم انجام بدهیم؟ گاهی خوب است عادت‌هایی بسازیم تا از سرعت زندگی کم کنیم. کمی زندگی کنیم و برای ذهنمان زنگ تفریح و تعطیلات بسازیم. یکی از پیشنهادهای من این تکنیک تنفسی است. در همین پنج دقیقه یک مراقبه کوتاه را هم تجربه می‌کنیم.

این تکنیک برای وقت‌هایی مناسب است که:

  • فکر می‌کنیم زمانی برای مراقبه نداریم.
  •  آنقدر سرعت پردازش فکرمان زیاد است که کارهای معمول روزانه  و حتی خواب را مختل کرده است.
  • به فکر کردن نیاز نداریم و می‌خواهیم روی کاری متمرکز باشیم.

 

 نحوه انجام تنفس چگونه است؟

  • در وضعیت راحت بنشینیم.
  • زمان‌سنج را برای پنج دقیقه تنظیم کنیم.
  • چشمانمان را ببندیم.
  • اجازه دهیم افکار ما به سکوت هجوم بیاورند و متوجه شلوغی فکرمان باشیم.
  • به جای اینکه وحشت کنیم به یک چیزی که مدام با ما است نگاه کنیم: نفس خودمان.
  • شروع به شمارش کنیم (دم و بازدم از بینی): در حالی که به آرامی تا پنج ثانیه می‌شماریم، دم بگیریم؛ نفسمان را برای سه ثانیه نگه داریم؛ در حالی که به آرامی تا هشت ثانیه می‌شماریم، نفسمان را بیرون بدهیم؛ در حالت بازدم برای یک ثانیه بمانیم.
  • این کار را تکرار کنیم تا زمان‌سنج خاموش شود.
  •  یک نفس عمیق از بینی بکشیم، از طریق دهان آن را بیرون بدهیم.
  • به آرامی چشمان خود را باز کنیم.
  • لبخند بزنیم.

 

اگر وقت بیشتری داریم و یا دوست داریم این احساس را در زمان بیشتری تجربه کنیم وقت این مراقبه را زیاد کنیم. بهتر است این کار را در مواقعی که ذهن شلوغی داریم منظم‌ انجام بدهیم تا از مزایای آن بیشتر برخوردار شویم.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − دو =